در مصائب کربلا هم اشک لازم هم عقل!!
الهی٬ چه خوب بود در ایام محرم و بخصوص دهه اول آن جامعه ما
در کنار نشر مصائب و سینه زنی و معرفی مداحان٬
اصحاب سید الشهدا و اسرار کربلا را به ما معرفی می نمودند!!
نه بگویم مداحی و سینه زنی خوب نیست! عزیزان آن گویم که سالیان سال
است که با سوز و اشک و مصائب آنان قوه خیال ما را غذا می دهند و
این غذا باعث سوز و حال و اشک می شود !!
و ما را با حقیقت کربلا و اصحابش آشنا نکرده اند!!!
عقل انسانی چون بر اساس نیازش غذای می خواهد و این غذا باید از جنس
خودش باشد تنها گذاشته و او را از مفاهیم و اسرار کربلا مهجور نموده اند!!
و سالیان سال است که ما را غذای اشک می دهند نه غذای عقل!
مداحان و خطاب اگر ببینند که ما بیشتر سوز و اشک داریم در پی این میشوند
که اشک ما را دربیاورند نه عقل ما را بیاورند و او را وادار به تفکر نمایند!
و سالیانی است که ما بیشتر مداحان را می شناسیم نه اصحاب سید الشهدا!!
نمی دانیم که این اصحاب از چه طایفه چه دینی و کجایی بودند!!
مراتب علمی آنان را نمی شناسیم!!
هر وقت از عباس یاد می شود بلافاصله دست و پایش و آن مشکش برای ما جلوه پیدا میکند!!
هر وقت از مسلم یاد می شود غریبیش در کوفه جلوه پیدا میکند و بس!!
از حر هم همچنین یاد توبه اش می افتیم!
نمی دانیم آیا حر اهل نماز و اهل علم بوده یا خیر!!؟
چطور حر توبه نمود!؟
وووو هزاران سوال دیگر
