كيستم !؟

عالم را دو رحم است که انسان در او پرورش می یابد یکی همین رحم مادر که جسم و روح در او ساخته و پرداخته می گردد دومی همین رحم دنیا این نظام عالم هستی!

در رحم مادر ما قادر بر درست کردن نفس و اعمال خویش نیستیم اما در رحم نظام عالم ما علاوه بر درست کردن خود می توانیم خود را هم تربیت نکنیم و گمراه شویم!

تا وقتی که در رحم مادر هستیم اعضا ما شبیه آن مادر می شود که در او پرورش یافته اییم

آنچه او می خورد ما هم می خوریم و آنچه او می نوشد ما هم می نوشیم!

تغذیه ما بستگی به غذای دارد که او میخورد خلق و خوی ما به همان غذایی

 که می خورد شکل می گیرد {از باب پاکی و دارای طهارت بودن آن غذا}

از رحم مادر نوزاد بالقوه  متولد می گردد {نوزادی که تمامی قوه ها در او نهفته تا به کمال برسد}

ولی از رحم دنیا آدم بالفعل متولد می گردد{ آدمی که خود را از امکانات توانستن کمال یافته و قوه های موجود در خود را عملی کرده یا خوب شده یا منحرف}

نوزاد وقتی به عالم دنیا پا می گذارد گریه و زاری می کند!

و وقتی از رحم طبیعت هم خارج می گردد باز هم گریه میکند!

تا وقتی که نوزاد در رحم مادر است انسان است و انسان بدنیا می آید

اما وقتی که انسان به رحم طبیعت وارد شد بعضی با همان انسانیت از این رحم

به برزخ منتقل و برخی با اشکالی همچون: گرگ٬ سگ٬ میمون٬ خرگوش و

دیگر اشکال از این رحم طبیعت خارج می گردند!